چرا موسیقی ؟!

چرا موسیقی ؟!

آن روز که حرف های " ناگفته " در گلویم می خشکید؛

آن روز که احساس از ترس " سکوت " را فریاد می کشید؛

آن روز که حرف می زدم، اما صدایی نداشت؛

آن روز که نتوانستم بگویم " آه!" ... و نتوانستم بگویم " هورا! "؛

آن روز که نتوانستم " شاد " باشم ... و ... " بگریم "؛

آن روز که " زمان " نمی گذاشت و لحظه ها خشکشان زده بود؛

آن روز که ...

به راه افتادم؛

باز هم " رفتن "؛ " شدن "؛ " حرکت " ؛

" رقص لحظه ها "؛ " فریاد احساس های خفته " ؛

" موسیقی! ".

یک لحظه " فکر " پرسید : "چرا موسیقی؟"

- نمی دانم؛ راستی "چرا موسیقی؟!".

هر روز بعد از قدم زدن روی شستی های پیانو، در راهروهای تنگ و تاریک "فکر"م راه می رفتم تا شاید بفهمم:

" چرا موسیـقی؟! ".

پیش درآمد کتاب "تم درمانی"- رضا جوهری فرد- 1382

گاه درنگ...